Ik wil u graag iets vertellen over ons project Onze Hoop.

De dvd is onderdeel van het programma van de Zorgbelangorganisaties dat de cli?ntenparticipatie rondom de Wmo stimuleert. Tijdens de uitvoering van dit programma bleek dat veel allochtonen niet goed weten wat de Wmo voor hen betekent en dat zij daardoor ook niet goed hun eigen belangen kunnen behartigen. Zorgbelangorganisaties hebben daarom met subsidie van het ministerie van VWS de dvd WM Oooh! ontwikkeld.
Agnes Wolbert heeft namens de PvdA de Wmo in haar portefeuille en zij wil er voor waken dat de Wmo een x91witte wetx92 wordt. Agnes Wolbert ondersteunt het initiatief van de dvd en neemt deze daarom op 19 juni in ontvangst.
Na de overhandiging is er uitgebreid de gelegenheid met diverse betrokkenen en experts rondom dit project van gedachten te wisselen. Zoals met: Najib Taoujni; Regisseur en filmmaker, Frieda Brand; Intercultureel medewerker die veel contacten heeft met allochtone sleutelfiguren en organisaties, Ahmed El Mesri; Voorzitter van multiculturele vereniging Assadaaka in Zeeburg die in de film zijn achterban vertegenwoordigt.

WMO Ooh! is in negen verschillende talen geproduceerd: Nederlands, Marokkaans-Arabisch, Turks, Sranan Tongo, Sarnami, Chinees, Papiamento en Engels. De dvd is gemaakt in opdracht van Zorgbelang Nederland en ontwikkeld in een breed samenwerkingsverband: vanuit de ervaring van vertegenwoordigers van diverse allochtone zelforganisaties en Zorgbelangorganisaties. De dvd wordt landelijk verspreid en vertoont tijdens grote of kleine publieksbijeenkomsten voor allochtone groepen. In een voor hen vertrouwde omgeving en in aanwezigheid van een voorlichter worden zij in eigen taal ge?nformeerd over de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) en over hoe zij in hun eigen gemeente invloed kunnen uitoefenen op de uitvoering van deze wet. Bij de dvd zit een handleiding voor het gebruik van de dvd in voorlichtingsbijeenkomsten. 
Meldt u nu aan!
Meer over Zorgbelang Nederland vindt u op http://www.zorgbelang-nederland.nl/ of De multiculturele vriendschapsvereniging in Nederland (Assadaaka) / Comit? Onze Hoop http:/www.assadaaka.tk / http:/www.assadaaka.web-log.nl

Foto’s: Abdel

Op zondag 28 mei jongstleden werd bij de multiculturele vereniging voorvriendschap Assadaaka in buurthuis de Meevaart eenontmoetingsbijeenkomst gehouden voor migranten met een handicap ofchronische ziekte. De bedoeling van deze middag was dat migranten meteen handicap in eigen woorden konden vertellen wat hun handicapbetekent in hun dagelijkse leven. Tevens dient deze bijeenkomst als eenvoorbereiding op toekomstige projecten inzake dit onderwerp. Dezemiddag is tot stand gekomen door de bevlogen samenwerking van:Assadaaka, het APCP (Amsterdams Patixebnten/Consumenten Platform) en MEEAmstel en Zaan (Ondersteuning bij een leven met een beperking).

Woensdag 9 mei protestborrel Javastraat 38 Amsterdam

Een interessant initiatief gaat verloren. De (inloop)plek van de multiculturele Europese vereniging Vriendschap in Nederland, Assadaaka wordt ontruimd.  Assadaaka zet zich in voor de belangen van sociaal zwakkeren en voor de belangen van migranten en niet-migranten met een chronisch zieke in hun familie om deze groep uit hun isolement te halen en taboes die met betrekking tot deze groep bestaan, te doorbreken.

Zie voor verslag Protestborrel : "Ze moeten ons wegslepen in onze rolstoelen"

http://www.zeeburg.nu/index.php/site/comm/el_mesri_ze_moeten_ons_wegslepen_in_onze_rolstoelen/

Mede in het kader van de officiele overheidskretologie over civil society en de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO), vervult deze ruimte nu reeds een belangrijke functie. De prima (inloop)plek die Assadaaka nu in Amsterdam heeft wordt ontruimd, ook al is het gezicht van de vereniging, Ahmed El Mesri, voor zijn werkzaamheden dit jaar benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Als deze ruimte voor deze sociale functie verdwijnt, is het de vraag wat er met de mensen die nu nog weten waar ze terecht kunnen, zal gebeuren.

Op woensdag 9 mei organiseert Assadaaka in samenwerking met stichting ZIN en comitxe9 Onze Hoop een protestborrel vanwege de uitzetting uit het pand aan de Javastraat 38. Assadaaka heeft in dit pand in het hart van de Indische Buurt vanaf augustus 2006 kantoor gehouden, een geweldige locatie die laagdrempelig is en waar naartoe ook de sociaal zwakkeren, een belangrijke doelgroep voor Assadaaka, de weg gevonden hebben.
De eigenaar van het pand wil er echter, nadat het geruime tijd leeggestaan heeft en ongeveer twee jaar geleden gekraakt is, nu een plasticwinkel in vestigen en heeft een juridische procedure aangespannen om  Assadaaka eruit te krijgen. De rechter heeft de eigenaar gelijk gegeven en dit betekent dat er spoedig tot ontruiming overgegaan zal worden.
vervangende ruimte?
Wij denken, schrijft Assadaaka , dat door de ontruiming een belangrijke sociale functie binnen de Indische Buurt verloren zal gaan en willen met deze actie, naast aandacht van de bewoners, ook aan de bestuurders van het stadsdeel aandacht vragen voor onze situatie. Wij hopen hiermee te bereiken dat onze bestuurders doordrongen zullen raken van het belang van ons initiatief en actie zullen ondernemen om minimaal voor vervangende ruimte zorg te dragen. Wij nodigen voor onze actie iedereen uit, bewoners en bestuurders en overige belangstellenden, om samen met ons te gaan borrelen, maar ook om te rouwen over het verloren gaan van deze geweldige plek. Nog een extra plasticwinkel zal, zo menen wij, niet bijdragen aan een verbetering van de uitstraling van de Javastraat. Daarom: KOMT ALLEN.

Tijd: van 18.00 uur tot 20.00 uur.

Plaats: Javastraat 38 Amsterdam

Over Assadaaka

De multiculturele Europese vereniging Vriendschap in Nederland, Assadaaka is opgericht door Ahmed El Mesri en zet zich in voor de belangen van sociaal zwakkeren. Hij is tevens voorzitter van Comitxe9 Onze Hoop dat zich inzet voor de belangen van migranten en niet-migranten met een chronisch zieke in hun familie om deze groep uit hun isolement te halen en taboes die met betrekking tot deze groep bestaan, te doorbreken. Voor deze werkzaamheden is de oprichter dit jaar benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.

In een interview over het verkrijgen van deze onderscheiding zei Ahmed El Mesri het volgende over de door hem fel bestreden scheiding tussen allochtoon en autochtoon Amsterdam, zoals die zich onder meer manifesteert in zwarte en witte scholen:

x93De WMO en de nota x91Vernieuwing van het sociaal domeinx92, is een volgende bouwsteen die deze apartheid nog verder gaat inkleurenx94.

Wat bedoel je daarmee? x93De theorie en de praktijk staan mijlenver uit elkaar. Er wordt wel leuk geponeerd dat er door de overheid een sociaal vangnet is ingesteld en dat is ook zo, maar hoe moet nu iemand die in een sociaal en of sociaal-economisch isolement leeft bij dat vangnet terechtkomen? Niet dus – en dat worden en dat zijn de gevallen die de krant halen, de doden die liggen te stinken op hun driehoog-achter etage. De verwarde man of vrouw die met een mes door de buurt rent, de jongere die googled naar de ingredixebnten voor bommen in plaats van de ingredixebnten voor een broodje gezond. Het sociale domein is van en voor ons allen en in de nieuwe nota wordt de schijn gewekt dat wij allemaal mee mogen doen in het sociale domein, maar dat is in theorie. In de praktijk is dat niet zo.
Kijk ook eens naar het ouderenbeleid binnen de WMO. Ze willen in theorie de ouderen zo lang mogelijk thuis houden en in de praktijk moeten de ouderen 25% inleveren waardoor ze geen zorg meer kunnen inkopen en dus thuis wegkwijnen en steeds zieker wordenx94.

Zie voor het hele interview: http://www.zeeburg.nu/index.php/site/comm/ridder_ahmed_el_mesri/

Zie voor informatie over de borrel en de ontruiming: http://www.zeeburg.nu/index.php/site/comm/protestborrel_woensdag_9_mei/

Voor verdere inlichtingen: Assadaaka [at]gmail.com of telefoonnummer 0610 112691. Internet: www.Assadaaka.tk of www.assadaaka.web-log.nl

Jeroen Breekveldt

Amsterdam – Gisteravond, 9 mei, werd in het kraakpand aan de Javastraat nummer 38, alwaar Assadaaka en Comitxe9 onze Hoop sinds 2006 hun domicilie hebben gekozen een protestborrel gehouden tegen de op handen zijnde uitzetting van Assadaaka en Comitxe9 Onze Hoop.

Aanwezig waren onder andere vertegenwoordigers van: de SP, Groen Links en de PvdA; Migrantenorganisaties; het APCP; het maatschappelijkwerk van Dynamo; SGOA; media Zeeburgnieuws, Zeeburg.nu, Mtnl; buurtbewoners; Krakersgroep Oost; ondernemers Javastraat; achterban van Assadaaka en Comitxe9 Onze Hoop; vereniging ZIN; de humanistische organisatie xb4De Gemeenschapxb4; de Vredesbeweging; vertegenwoordigers van moskeexebn. Er waren ruim 100 mensen die hun steun kwamen betuigen. Assadaaka staat er gelukkig niet alleen voor.

De voorzitter van Assadaaka en comitxe9 Onze Hoop Ahmed El Mesri laat er geen twijfel over: "Wij gaan niet vrijwillig weg. Wij gaan nog verder met actie voeren. Desnoods gaan wij elke dag demonstreren voor het stadsdeelkantoor op de Cruquiusweg. Binnen 10 dagen beginnen we met de dagelijkse demonstratie voor het stadsdeelkantoor".

Waar gaat het nu precies om?

El Mesri: "Het stadsdeel moet voor de sociaal zwakkeren opkomen. Zij mogen niet vergeten worden en in een isolement terechtgekomen. Dat kan alleen maar door Assadaaka, zo is gebleken, de afgelopen 17 jaar. In die periode hebben wij duizenden mensen geholpen. Duizenden mensen hebben wij uit hun isolement gehaald. Onder de hoede van Assadaaka radicaliseer je niet maar leer je te participeren in deze samenleving met al je beperkingen. Dit pand aan de Javastraat 38 is ideaal voor ons werk. Het is laagdrempelig. De mensen lopen als het ware met hun boodschappentassen binnen en in een mum van tijd raak je verzeild in een diep probleem. Een probleem waar de mensen zelf niet meer uitkomen. Ik schrik wel eens van dat een buur nog geen dertig meter verderop in een spreekwoordelijke hel leeft en dat ik er iets aan kan veranderen door gewoon hier te zitten te luisteren en de persoon door te verwijzen".

Morgen, tien mei is de dag dat u officieel het pand dient te verlaten op gezag van de Amsterdamse rechtbank. Gaat u?

El Mesri: "Nee, nooit geef ik toe. Ik kan niet. Ik zou geen oog meer dicht kunnen doen wetende dat ik al deze mensen in de steek moet laten. Zij rekenen op mij, op Assadaaka en op Comitxe9 Onze Hoop. Desnoods moeten ze ons wegslepen met onze rolstoelen, wij gaan niet weg om plaats te maken voor een … ja, ik moet het zeggen … voor een nepwinkel".

Woordvoerder van de Krakersbeweging Oost:

"We hebben dit pand destijds gekraakt, nadat het zeven jaar leeg stond, om er een woning van te maken. Daarna is het een internetcafxe9 geworden: het ASCII. Dit was het meest laagdrempelige internetcafxe9 van de wereld. Je kon de hele dag internetten zonder dat je gestoord werd en niemand vroeg je wie je was en wat je kwam doen. Je hoefde ook niet te betalen. Behalve als je je niet netjes gedroeg, kon je vertrekken. Vervolgens is het ASCII vertrokken en heeft Assadaaka de plek gekregen waarin zij met Comitxe9 Onze Hoop wekelijks spreekuur hield en nog steeds houdt voor de sociaal zwakkeren en de mensen met beperkingen.

Assadaaka doet bijzonder zinnige dingen, tien maal zo zinnig dan alleen maar geld verdienen. Dit pand heeft zeven jaar leeg gestaan toen het door ons werd gekraakt. Dit pand was verhuurd aan een grote speelautomatenkoning uit Den Haag. Hij wilde dit gaan onderverhuren voor wel twee duizend euro per maand. Plaatste je echter een paar speelautomaten in je zaak, dan kon je het goedkoper krijgen. (Er staat nog een relikwie in de meterkast van het pand als stille getuige). Dit is de ideale manier om geld wit te wassen. Kijk om je heen in de Javastraat. Naar al die xb4plasticxb4 winkels, zie je daar ooit veel mensen binnen?

Hier op de Javastraat 38 gebeurde dit dus niet, immers wij hebben het gekraakt en nu worden hier belangrijke dingen gedaan voor de buurtbewoners. Er wordt hier eerste hulp geboden. Nu komt hier de zoveelste winkel. Niet dat we het de winkeliers niet gunnen. Nee, hardwerkende mensen gunnen we zeker een plek waar ze kunnen werken. Ik vraag u, heeft de Javastraat niet al genoeg winkels waar je emmers en snuisterijtjes kunt kopen? Maar wat veel belangrijker is: de enige sociale plek in de Javastraat gaat nu verdwijnen.

Er ligt een vonnis van de Amsterdamse rechtbank dat Assadaaka/Comitxe9 Onze Hoop hier moet weg gaan per tien mei, dat is morgen. En in dat vonnis staat: xb4Uw belang als maatschappelijke organisatie die voor de zwaksten opkomt in de samenleving weegt niet op tegen iemand die hier een plastic winkel (de zevende al) wil beginnenxb4. Dit is de huidige stand van zaken in Nederland. Kraakgroep Oost legt zich hier niet bij neer en wij eisen dat Assadaaka/Comitxe9 Onze Hoop een nieuwe plek krijgt.

Wat hier gebeurt, beste mensen, is dat bevolkingsgroepen tegen elkaar worden uitgespeeld. Het wordt tijd om in te zien dat de grenzen niet tussen religies en landen lopen maar tussen arm en rijk. Ze willen ons hier niet".

Na deze toespraak werden de aanwezigen gefxeateerd op muziek (contrabas en gitaar) en zang gebracht door enkele leden van de Krakersbeweging Oost. Aansluitend was er gelegenheid tot uitwisseling van gedachten, ideexebn en konden mensen proeven wat het is om je geborgen te voelen in een laagdrempelige omgeving waarin je als mens geldt en niet als louter economische eenheid.

Het was een geslaagde protestbijeenkomst. Tegen de klok van tien uur gingen de laatsten naar huis en gaat men zich opmaken voor als het moet en niet anders kan: xb4harde actiesxb4. El Mesri: "het Stadsdeel is aan zet.

Assadaaka en comitxe9 Onze Hoop zal zich blijven inzetten voor de sociaal zwakkeren en de mensen met beperkingen, desnoods op straat als het niet anders kan. Gelukkig komt de zomer eraan"!

Verslag: 10 mei, Tess Jungblut

Deze pagina is het laatst bijgewerkt op: 10 mei 2007

Dhr. Ahmed El Mesri, voorzitter Assadaaka/Onze Hoop

Verslag bijeenkomst Herbeoordelingen door UWV voor WAO, WAZ en Wajong.
Ziek en toch goedgekeurd, wat nu?
Op 14 maart werd te Assadaaka in de Meevaart een themabijeenkomst gehouden in samenwerking met comitxe9 Onze Hoop en Stichting de Brug: Herbeoordelingen door UWV voor WAO, WAZ en Wajong. De avond werd ook bijgewoond door onze burgervader Nico Salm. De avond werd geopend door Ahmed El Mesri, de voorzitter van Assadaaka en comitxe9 Onze Hoop. Er waait een orkaan door het land met de naam Herkeuring WAO, WAZ, Wajong Wat betekent het om ziek te zijn? Dit verschilt natuurlijk van persoon tot persoon en van aandoening tot aandoening. In het kader van mijn voorzitterschap van Comitxe9 Onze Hoop heb ik gesproken met heel veel mensen die een WAO uitkering krijgen en ziek zijn en een oproep hebben gekregen om herbeoordeeld te worden of al zijn herbeoordeeld met grote gevolgen. Ze zijn bij mij gekomen en hopen op hulp. Maar wat kan ik voor hun doen? Ik kan luisteren en ik kan hen door verwijzen naar anderen die weer kunnen luisteren. Het zijn dramatische verhalen waarbij het mij soms teveel wordt. Ik heb voor deze spreekbeurt een samenvoeging gemaakt van alle verhalen en heb er ‘xe9xe9n universele zieke’ van gemaakt. Dit heb ik gedaan om het verhaal, waarmee deze mensen worstelen dag in en dag uit, te kunnen bevatten. Vanaf het moment dat de berichten het land rondgingen dat de WAO-ers gekeurd zouden gaan worden, opende ik mijn brievenbus enigszins gestresst en als er dan een enveloppe in zat van het UWV scheurde ik deze open met bonzend hart. Elke keer weer viel het mee en kwam de relatieve rust weer terug. Tot op die ene dag dat er weer zo’n enveloppe van het UWV in de bus zat en ja, dat was hem dan … de oproep voor de medische herbeoordeling.
Het gevolg was een voortdurend kloppend hart, ongerustheid, slapeloze nachten, gespannenheid, irritaties en geruzie. Ik was bang, dat ook ik, net zoals zovelen zonder geldige medische grondslag plotseling gezond verklaard zou worden. Ook was er de voordurende angst om, als dit zou gaan gebeuren, gedwongen te zijn, bijstand te zoeken bij een dure advocaat die ik met mijn beperkte WAO-inkomen zelf zou moeten betalen omdat ik net niet in aanmerking kom voor gesubsidieerde juridische bijstand. Zorgen, zorgen zorgen. Angsten, angsten, angsten … het was een nare periode … een hele nare periode Eerst maar eens contact opgenomen met mijn huisarts en andere behandelende specialisten over de aanstaande keuring. Wat moest ik doen, wat moest ik niet doen? Wat moet ik niet zeggen en wat moet ik wel zeggen en waar moet ik op letten?
Maar ook deze medici konden mijn zorgen niet wegnemen omdat ze me ook al lieten weten, dat keuringsartsen het beleid,opgelegd door de overheid moeten uitvoeren. Een beleid dat niets meer te maken heeft met het feitelijk kunnen functioneren van de chronisch zieke mens. Dan komt de dag dat je naar de herbeoordeling gaat. De keuring dus. De arts vroeg: "Vertelt u eens wat u zoal op een dag doet".
Ik antwoordde: "Lastig, moeilijk, zal ik u over gisteren vertellen? Ik heb gisteren de hele dag ziek op bed gelegen. Uitgeput, medicijnen genomen om toch maar even een moment tot rust te komen".
De arts knikte begrijpend en zei: "Vertelt u dan maar over een dag dat het wel goed ging". Met moeite weet je je dan een dag te herinneren waarin het wel goed ging en je doet je verhaal. De keuringsarts knikt gexefnteresseerd en wijst je erop, dat je aan het afdwalen bent. "Ja wat doe ik allemaal op zo’n dag? Het is niet fraai en het is niet leuk. Je wilt vertellen dat je vief en kwiek rondhuppelt, je eigen geld verdient, maatschappelijk relevant en sociaal actief bent … maar ja de werkelijkheid is anders. Je ligt in de poeier, je bent een wrak, uitgerangeerd, gemarginaliseerd en tot overmaat van ramp je bent gestigmatiseerd en je mag blij zijn dat je niet aan je lot wordt overgelaten want in andere landen zijn mensen zoals jij verdoemt tot de bedelstaf. Ik ben dus nu, na vijf en veertig minuten gezond! Is dit een wonder? Zijn keuringsartsen superartsen?Kunnen zij wonderen verrichten? Waarom voel ik dat wonder dan niet? Waarom ben ik nog steeds die inferieure niet functionerende steeds maar weer vastlopende werknemer waar geen enkele werkgever de moeite voor wil nemen om een gesprek mee te voeren? Alleen al de verplichting die op mij rust, om te melden aan een potentixeble werkgever, wat mijn gezondheidstoestand en arbeidsverleden zijn, doet elke werkgever zonder ‘aanziens des persoons’ de sollicitatiebrief in de prullenbak deponeren. Ik ben ten einde raad. Ik zie het niet meer zitten … het liefst zou ik willen verdwijnen in een diep zwart gat en er nooit meer uitkomen. Dit verhaal, dames en heren staat niet op zich. Er wordt veel chaos gecrexeberd in onze maatschappij. Mensen worden uiteindelijk naar de sociale dienst gestuurd omdat ze goed gekeurd voor werk zijn en niemand die zieke mensen wil hebben. Hoe kunnen we dit tij keren? Hoe kunnen we op een humane wijze omgaan met dat deel van de bevolking dat dermate beperkt is, waardoor het niet in het gareel van een regulier dienstverband kan functioneren?

Dank u.
De voordracht werd door het aanwezige publiek zeer gewaardeerd. Vervolgens kwamen aan het woord Rob Nijkamp, relatiebeheerder UWV Cadans en lid van de clixebntenraad UWV en mevrouw Quanjee. Zij werkt sinds 1988 als verzekeringsarts, eerst bij het Gak en nu bij het UWV. Rob presenteert met behulp van spreadsheets de regels voor de herbeoordeling voor WAO, WAZ en Wajong, die sinds 1 oktober 2004 van kracht zijn en waarin het een en ander weer veranderd zal gaan worden als een gevolg van het nieuwe regeerakkoord. Een oerwoud aan regelgeving waar je mee te maken krijgt en ook voor de medewerkers van het UWV soms ingewikkeld.
De herbeoordelingen zijn een gevolg van de bezuinigingsmaatregelen ingesteld door de overheid. Voorheen kon je willekeurig opgeroepen worden door het UWV, nu kan dit alleen nog maar als je medische situatie verandert of als er voor het UWV reden is om uit te nodigen. De herbeoordelingen zijn voor mensen die op de peildatum, 1-7-2004, nog geen 45 jaar zijn. Ben je op die datum 45 jaar of ouder, volgt er geen herbeoordeling alleen als er aanleiding is dan op basis van oude regels. Bij het oudere herbeoordelingsysteem werd gekeken naar wat mensen niet meer konden, nu wordt er gekeken naar wat je nog wel kunt. Vervolgens neemt de verzekeringsarts mevrouw Quanjee het woord. Ze vertelt dat ze is gekomen omdat de verzekeringsarts nogal negatief afgeschilderd wordt in de media. Zij is van mening dat dit niet altijd zo is. ‘Je wilt mensen graag verder helpen. Je vraagt aan iemand wat hij/zij nog wel kan doen om inzicht in de persoon te krijgen. Bijvoorbeeld iemand loopt heel moeilijk, hoe is dat dan in het dagelijkse leven? Wat kun je nog wel? Stel dat iemand een psychische aandoening heeft en bijvoorbeeld niet meer de deur uit kan? Wat kan je dan nog op de arbeidsmarkt?’ Zij wijst erop dat het heel belangrijk is dat je goed voorbereid naar een herbeoordeling gaat en desnoods iemand meeneemt. Vier oren horen meer dan twee. Het is wel zo dat de herbeoordeling een momentopname is, dat is heel spannend. Mocht de clixebnt het gevoel hebben dat het niet goed verlopen is kan hij altijd een klacht indienen en hij kan ook contact opnemen met de huisarts. Uit de zaal komen vooral vragen over de diagnose die mensen hebben gekregen van hun behandelend specialist en zelf niet eens kennen. Hoe moet je je dan voorbereiden? Zo is er een mevrouw met een psychische aandoening die vorig jaar is herbeoordeeld door twee artsen die alle twee geen uitsluitsel hebben gegeven en nu heeft ze de volgende week een gesprek met een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige voor een herintegratiegesprek. Mevrouw Quanjee zegt dat dit wel eens het geval kan zijn, met name als het ziektebeeld niet geheel duidelijk is. Zij raadt de vrouw aan iemand mee te nemen naar het gesprek. Leyla van de Stichting Destek maakt met deze vrouw een afspraak om mee te gaan. Een arts in ruste vertelt dat hij nog contact heeft met patixebnten die hem regelmatig komen vragen voor advies. Zo vertelt hij over een mevrouw die een psychische aandoening, suiker en een nieraandoening heeft. Zij wordt vaak opgeroepen. Waarom? Deze mevrouw heeft het al moeilijk genoeg. Rob van het UWV zal dit gaan onderzoeken. Een buurtbewoner laat weten dat het voor een bedrijf helemaal niet aantrekkelijk is om iemand met een ziekte aan te nemen. Je hebt nauwelijks een arbeidsverleden of dit is al lang geleden, je bent ziek en dan is er geen baas die jou wil hebben. Je moet namelijk eerlijk zijn over je verleden. Dat is een dilemma Merouw Quanjee geeft toe dat het niet gemakkelijk is. Een mevrouw uit de zaal krijgt een Wajong uitkering en zal mogelijkerwijze over twee jaar opgeroepen worden voor een herbeoordeling. Zij is nu net een paar maanden geleden voorzichtig begonnen met twee uur vrijwilligerswerk. Dat wil ze graag op haar eigen tempo gaan uitbreiden.Wat gebeurt er als ze wordt herbeoordeeld? Rob laat weten dat zij dit werk, als dit vrijwilligerswerk betaald werk is, niet meer mag doen. Vervolgens gaat de arbeidsdeskundige berekenen wat je dan wel kunt doen en voor hoeveel uur en hoe dat financixeble plaatje er voor de verzekering eruit gaat zien. Wat gebeurt er als je gezond wordt verklaard door het UWV, je eigenlijk ziek bent en daarom geen werk kan volhouden of geen baan krijgt? Rob laat weten dat je dan of in de WW en vervolgens in de Bijstand komt. Een opmerking uit de zaal over een schrijnend geval van een man die een baan had, een goede baan. Hij werd ziek en kwam in de WAO. Werd herbeoordeeld en werd gezond verklaard (binnen 45 minuten dus). Hij had een huis met een hypotheek, opgroeiende kinderen die een studie volgden. Het lukte niet met werk. Jammer dan. Hij kreeg vervolgens ook geen Bijstand omdat zijn partner inkomen heeft en zo vervalt je recht op bijstand. Deze meneer is ernstig in paniek geraakt en heeft hij een suxefcidepoging ondernomen. Er werden gedurende de avond nog veel vragen gesteld. Duidelijk is dat er veel onzekerheden leven onder de mensen die voor herbeoordeling in aanmerking gaan komen. Rob en ook mevrouw Quanjee geven het advies om je vooral goed voor te bereiden en iemand mee te nemen. Neem bij twijfel en vragen ook contact op met de clixebntenraad van het UWV en of de Brug, Comitxe9 Onze Hoop, Assadaaka. Nog enkele opmerkelijke zaken: In het kader van de ‘civil society’ waarin mantelzorg en vrijwilligerswerk gepromoot wordt en een onmisbaar onderdeel gaat vormen van de maatschappij (het spreekwoordelijke cement), wordt vanuit de regering tevens het signaal gegeven dat vrijwilligerswerk alleen gedaan mag worden door gezonde mensen die een baan hebben. Als je in de WAO zit en je wilt graag een paar uurtjes in de week ‘vrijwilligerswerken’, kan je dat maar beter niet doen! Immers je loopt kans op uitkeringskorting of zelfs in het ergste geval het helemaal verliezen van je uitkering!
Vrijwilligerswerk is heel vaak een opstap naar een betaalde baan en daarnaast is het soms het enige contact dat mensen nog hebben met de buitenwereld. Stel je hebt in je arbeidsverleden 60 uur gewerkt, als arts,vrachtwagenchauffeur, gids, politicus en je bent op 38 uur herbeoordeeld is dit een ongeldige herbeoordeling. Deze moet opnieuw gedaan worden en dan op 60 uur! Als je kunt communiceren, maakt niet uit in welke taal, ben je klaar voor de Nederlandse Arbeidsmarkt. Goed de taal kunnen spreken en schrijven is geen criterium meer om niet deel te kunnen nemen aan het arbeidsproces. Bij onduidelijke ziektebeelden moet je door tenminste twee artsen gekeurd worden. Je hebt altijd recht op inzage in je dossier.
Je kunt altijd in beroep gaan; hiervoor moet je wel een advocaat inhuren. Amsterdam,

15 maart 2007,Tess Jungblut
Voor vragen kunt u terecht bij:
Stichting Destek
Leyla Tamul
06-52477397
E-mail stgdestek@hotmail.com
Cor van Drongelen
Clixebntenraad UWV
06-53289302
Website www.stgdebrug.nl

Dhr. Ahmed El Mesri, Assadaaka/Comitxe9 Onze Hoop

06- 10112691

E-mail infoassadaaka@gmail.com

Website www.assadaaka.tk of www.assadaaka.web-log.nl

Comitxe9 Onze Hoop (een samenwerkingsverband van Assadaaka, APCP, SGOA MEE en Stichting Mantelzorg)

Hanneke werd rond het jaar 2000 actief binnen SGOA. Via de MS-vereniging kwam ze in contact met SGOA en deed direct aan alles mee. Vol enthousiasme ging ze met andere vrijwillgers naar scholen toe om kinderen die niet gehandicapt zijn te laten zien dat mensen die wel gehandicapt zijn ook gewoon leuke mensen zijn. Dit tekent Hanneke: ze had het tot haar missie gemaakt om iedereen duidelijk te maken dat mensen met een handicap net zo gewoon en vanzelfsprekend willen leven als iedereen. Dat mensen dat recht hebben en dat er dus rekening met hen gehouden moet worden. Alle activiteiten die ze hiertoe kon inzetten greep ze aan. Als PGB-consulent rolstoel/scootmobiel hielp ze mensen die graag zelf een vervoermiddel aan wilden schaffen bij de keuze hiervan, ze maakte het uitgaansgidsje Wild Wheels eigenlijk vooral om mensen te laten zien dat er allerlei mogelijkheden zijn om te krijgen wat je wilt. Valide mensen overtuigen van de noodzaak van goede toegankelijkheid en passende voorzieningen, mensen met handicap ervan overtuigen dat je kunt wat je wilt. Dat was Hanneke; op alle fronten tegelijk aan de slag en met succes. Ook in de laatste 2 ziektejaren heeft Hanneke nog zo ontzettend veel gedaan. Ze kwam weer terug in het Dagelijks Bestuur, heeft in februari nog de presentatorrol vervuld voor de opening van het nieuwe pand: zoveel positieve energie en zoveel moed. Het was fantastisch om met haar te werken.

R.I.P